En dan is het jouw kind

>>Lees hier een paar pagina’s<<


Ambulancechauffeur Annemiek vond bij een dodelijk ongeluk haar eigen zoon: ‘Dat moment was gruwelijk, dat vergeet ik nooit meer’

Ambulancechauffeur Annemiek werd tijdens een nachtdienst opgeroepen: een gecrashte auto die in brand stond. Op haar ergste nachtmerrie had Annemiek zich echter nooit kunnen voorbereiden, het slachtoffer bleek haar negentienjarige zoon Gian te zijn. “Dat moment is gruwelijk, dat vergeet ik nooit meer. Ik ben weggelopen en heel hard gaan gillen en aan mijn haar gaan trekken.”

>>Beluister hier de podcast <<




>>Bekijk her meer<<


>>Lees het interview met Annemiek in het NRC<<


>>Bekijk hier de video<<


>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


De zoon van Annemiek Valent, Gian, zou deze week 25 jaar oud zijn geworden. Hij overleed in 2015 tijdens een auto-ongeluk. Annemiek kwam daar zelf als ambulancemedewerker ter plaatse.

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


In de serie Zonder jou vertellen mensen over het verlies van een geliefde of familielid. Hoe voelt diepe rouw? Wat geeft hen troost? Deze week vertelt hulpverlener Annemiek over een nachtdienst die ze nooit meer zal vergeten. Ze werd opgeroepen bij een dodelijk ongeluk, en haar eigen zoon bleek het slachtoffer te zijn. 

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


Tijdens een nachtdienst wordt ambulancemedewerker Annemiek Valent opgeroepen om naar een dodelijk ongeval te gaan. Annemiek herkent al snel de auto die tegen een boom is gereden. In de auto blijkt haar 19-jarige zoon Gian te zitten. Over deze onwerkelijke gebeurtenis heeft Annemiek een boek geschreven: ‘En dan is het jouw kind dat alles overstijgt’. Pim Sedee spreekt in Praat Mee Annemiek over deze traumatische ervaring.

>>Bekijk hier de video<<


Het was rustig die nacht in 2015. Na een aantal ritjes zat Annemiek Valent met haar collega’s op de post even lekker met de ogen dicht toen de volgende melding binnenkwam: auto tegen boom, staat in brand, slachtoffer onbekend. Ter plaatse herkende Annemiek de auto van haar ex-man. Dat de verongelukte bestuurder haar oudste zoon Gian was, hoorde ze niet veel later. “Maar Gian had helemaal geen rijbewijs.”

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


En dan sta je als ambulancechauffeur bij het dodelijke ongeluk van je zoon.

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


>>Bekijk hieronder het interview met Annemiek<<


Hulpverlener Annemiek reed naar dodelijk ongeluk – haar zoon bleek het slachtoffer

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<


Ambulance-moeder Annemiek schrijft verbijsterend hartsdrama van zich af

>>Lees hieronder het interview met Annemiek<<

Dit verhaal zullen sommige mensen niet kunnen lezen. Het is niet zomaar een verhaal van een ambulancechauffeuse die veel meemaakt. Het is vooral een moeder die hier schrijft over de onvoorwaardelijke liefde voor haar zoon, die op 19-jarige leeftijd dodelijk verongelukt. Dat zij met haar ambulance naar dat ongeluk wordt toegestuurd, is niet te bevatten, maar waargebeurd. En hoe zij deze extreme ervaring toch weet om te buigen naar iets positiefs, is bijna onbeschrijfelijk. Bijna, want het is Annemiek gelukt het in alle eerlijkheid op te schrijven. Hoe zij worstelde als hulpverlener, als werknemer, als ‘ex’ en als moeder. Door ook de verhalen van andere betrokken hulpverleners op te nemen, krijg je als lezer een blik op de binnen- en de buitenkant van deze bijzondere vrouw, die, door dit krankzinnig toeval, in een zwart gat belandde. Tijdens de reintegratie krijgt ze nog een klap te verwerken, haar leven komt weer in een rollercoaster terecht. Haar exman, vader van haar zoon, komt op dezelfde manier om het leven. Lukt het haar om met steun van haar omgeving en door het volgen van therapie, terug te keren op de haar zo geliefde ambulance? Zal ze erin slagen om voor haar jongste zoon een liefdevolle moeder te zijn en te blijven? 


>>Bekijk hieronder het interview met Annemiek<<

Annemiek trof eigen zoon bij dodelijk ongeluk

Op 21 november 2015, midden in de nacht, rijdt ambulance-chauffeur Annemiek naar een 112-melding. Iemand is met een auto tegen een boom gereden en de auto staat in brand. De inzittende blijkt haar 19-jarige zoon te zijn, hij is ter plekke overleden. Nu, 5 jaar later, werkt Annemiek aan een boek over deze traumatische ervaring.


>>Bekijk hier het interview met Annemiek<<


>>Bekijk hieronder het interview met Annemiek<<

Toen ik bij auto aankwam, wist ik meteen dat het helemaal foute boel was. Ik ben niet gaan kijken, maar heb meteen uitgesproken dat het de auto van mijn ex-man was.’ Annemiek belt ter plaatse haar ex-man, maar hij neemt de telefoon op. Daardoor weet ze dat hij niet in die auto zat. Pas later dringt het tot haar door dat het om haar eigen zoon Gian gaat. ‘Hoe dat voelt? Het is letterlijke hartpijn, het voelt echt als een gebroken hart.’ 

    Uw naam (verplicht)

    Uw e-mail (verplicht)

    Onderwerp

    Uw bericht

     

    Met behulp van therapie weet Annemiek er bovenop te komen. ‘Ik heb een lange weg afgelegd, maar het gaat nu goed. Mensen zeggen altijd: “Heb je het een plekje gegeven?” Dan denk ik: “Waar is die plek dan?” Er gaat geen dag voorbij gaat dat ik er niet aan denk.’  

    Na die bewuste nacht zegt ze tegen haar familie, terwijl ze nog in haar uniform staat: ‘Ik ga dit pakkie uitdoen en ik weet niet of ik het ooit nog aan ga trekken.’ Toch pakt Annemiek uiteindelijk haar werk als ambulancechauffeur weer op. 

    Roekeloos gedrag

    Haar bizarre verhaal krijgt ook nog een vervolg. Negen maanden nadat ze haar zoon verliest, verongelukt haar ex-man op dezelfde manier. Annemiek wil met haar boek laten zien dat je toch door kunt leven na zoveel leed. Maar ze wil ook jongeren bewust maken van hun soms roekeloze gedrag. ‘Als je iets gaat doen, denk dan na over de mogelijke gevolgen. Denk niet dat  je onsterfelijk bent.’

    In het boek van Annemiek Valent komen ook de andere hulpverleners die bij het ongeluk betrokken waren aan het woord. Vanaf 8 februari 2021, de maand dat Gian 25 jaar geworden zou zijn, ligt het boek in de boekhandels.




    Leave a Reply